Wolk van getuigen

Bij een reminder voor een cursus Joodse mystiek werd ik herinnerd aan iets opwindends. U en ik, wij hebben een boven-ziel. Een stuk van uzelf dat in contact staat met wie overleden zijn. Dus, dierbaren van ons die we zijn kwijt geraakt: zij weten van ons! Er is een onzichtbare draad die ons met elkaar verbindt. Hebben zij verdriet van alles wat ons overkomt en moeite bezorgt? Nee, zij zien het als barensweeën die voorafgaan aan de geboorte van iets nieuws. Er zijn dingen die we moeten doorstaan om het eeuwige leven te verkrijgen. Eigenlijk wist u dit al wel. Ergens weet u dat de liefde blijft. (I Kor.13:13) De liefde is sterk als de dood. (Hgl.8:6) Liefde wil eeuwigheid. U gevoel vertelt het u en intuïtie.

Staat dit niet op gespannen voet met de Bijbel? Nou, ik geloof niet dat je van wat ik schreef een systeem moet maken. En al helemaal niet dat je het contact met wie overleden zijn opzettelijk moet zoeken. Die weg wordt ons door de Torah versperd, zie: Deut.18:9-14. Maar in Hebreeën 12:1 is er sprake van ‘een wolk van getuigen’. 

Nee, zelfs van ‘een grote wolk van getuigen die wij rondom ons hebben’. Geloofsgetuigen die ademloos, met spanning maar ook met hoop toezien hoe wij op aarde de wedloop afleggen. De race naar de finish. Zij zijn ons vooruit gesneld en hebben het doel bereikt, uit kracht van de Heer Jezus. Maar u bent er, hoopt de apostel, nog met inzet van al uw kracht mee bezig. 

Bij de marathon in Rotterdam vuurden supporters over de hele route de renners aan. Zo wordt er vanuit de hemel met u meegeleefd. We weten dat eigenlijk wel. ‘Het is soms net alsof je van boven een knipoog krijgt’. Maar het verdriet na het heengaan van iemand, de stilte en ontreddering kunnen zo groot zijn, dat je dit compleet vergeet. Van iemand die werkte bij Open Doors hoorde ik wat je ook steeds in het gelijknamige blad kunt lezen dat er in Iran duizenden moslims tot geloof komen. Ze hebben geen Bijbel en kennen geen Christenen. De verhoogde Heer werkt rechtstreeks in hen, zoals in Handelingen door dromen, gezichten en stemmen. Door rechtstreeks te verschijnen! Het is wonderlijk zoals veronachtzaamde stukken uit de Bijbel ineens weer spreken in een zendingssituatie waarin mensen onvrij zijn en ernstig kunnen worden vervolgd. 

Ook aan de vrouwen in het lege graf verschenen de engelen, toen zij ‘in aporie’ waren. (Luc.24:4) Ze waren de weg kwijt, in verwarring en zonder hoop. Ik geloof dat onze Heer Jezus nog steeds verschijnt, zoals in het evangelie, maar dat er soms ook met ‘allen die leven voor God’, met engelen en mensen, een troostend contact kan zijn. Niet om dat te zoeken of af te dwingen maar evenmin om er goed reformatorisch mee te spotten. Het is een genade. Je kunt er ontvankelijk voor zijn.

Arien Treuren

Column