Bidden tegen een
Groot-Israël
'Wij bidden of U het joodse volk beschermen wil, in ons land en overal op de wereld tegen het vuur van de haat, maar ook of U Israël als land, staat en volk tegen zichzelf wilt beschermen in haar traumatische verlangen naar veiligheid'. Deze woorden bad ik in de dienst op Goede Vrijdag.
Het is alsmaar zoeken naar woorden. Je wilt het gebed niet ontheiligen door er je uitgesproken mening in te geven. Een gebed is geen column, niet een opiniërend artikel of polemiek. De kunst is vanuit een hoger gezichtspunt dingen te belichten. Het licht van Christus, van Gods Geest moet er doorheen kunnen vallen. Maar dat betekent niet dat een gebed daardoor a-politiek moet worden.
Waar ik mee worstel is dat ik ervan overtuigd ben geraakt dat de gewelddadige politiek van Israël de belangrijkste bedreiging vormt van de veiligheid van Joden, of ze nu wonen in Israël of bij ons in Nederland. Ze is contra-productief. De immense haat die de regering Netanyahu met zijn door religieus-rechts gevoede oorlogspolitiek aanricht in Gaza, op de Westbank, in Libanon en Iran, en niet te vergeten bij moslims over de hele wereld is niet te overzien. De aanslag op het Israël-centrum van Christenen voor Israël in Nijkerk kan ik er niet los van zien, hoe verwerpelijk ook. In de toekomst waarschuwde de Israëlische romanschrijver Yuval Hariri vorig jaar in een interview met de BBC zal het Jodendom niet meer geassocieerd met ethische idealen, cultuur en discussies over de torah, maar met agressie en een genadeloze machtspolitiek. Dat merk je al in onze Protestantse Kerk. In veel gemeenten is de Israëlzondag van het programma geschrapt of er een hoop heisa over. Moedig vind ik wat Rosanne Hertzberger schrijft in NRC. Ik las het toevallig met na de dienst. Abel Hertzberg zei ooit dat Joden zonder Israël een ongedekte cheque zijn. Maar ik denk dat het tegenovergestelde de realiteit is. Dit Israël geeft ons geen waarde, maar schaamte. Dit Israël is onze achilleshiel. In een gedroomde wereld begrijpen mensen het verschil tussen Israëlisch geweld en Nederlands Jodendom. Maar ik leef niet in een gedroomde wereld. De realiteit is dat de misdaden daar directe gevolgen hebben voor onze veiligheid hier. Ze besluit dat ze zich spiritueel en intellectueel los wil knippen van deze Israëlische spiraal van haar en geweld.
Dat is nobel, maar het maakt uit? Wat Netanyahu met zijn oorlogen nastreeft is, schreef Jan van der Putten, als journalist in Israël werkzaam een dag eerder, is de annexatie van steeds meer gebieden die aan het huidige Israël grenzen: de westelijke Jordaanoever, Gaza, het zuiden van Libanon en Syrië. 'Dit moet het begin worden van de verwezenlijking van de droom van kolonisten, racisten en suprematisten, die weliswaar niet de steun van de meerderheid van de bevolking hebben, maar wel in alle regeringspartijen zitten: de vorming van een 'Groot-Israël'. Netanyahu heeft expliciet gezegd dat hij een voorstander is van dat idee'. Daar zijn we helaas niet zomaar vanaf. Er is nog intens gebed voor Israël nodig, alleen de Eeuwige kan helpen. Hij alleen.
Arien Treuren
