Vermeld in de kronieken

In september en oktober staat het bijbelboek Ester centraal voor de kinderen. Een boek waarin antisemitisme zichtbaar wordt in de verschrikkelijke plannen van Haman. We zien Gods bewarende hand voor zijn volk, hoewel de naam van HEER niet wordt genoemd. Een spannend verhaal voor de kinderen, maar ook een verkondiging van Gods heil voor heel de gemeente aan de hand van een schijnbaar onbetekenend detail uit dit bijbelboek.

MORDECHAI

In Ester 2:19-23 doet een gewone ambtenaar van de Perzische koning iets opvallends. Hij is de pleegvader van koningin Ester. Dat weet niemand en hij houdt het ook zorgvuldig geheim. Ook Ester moet daarover zwijgen. Ze gehoorzaamt Mordechai. Door hem heeft ze immers de Torah leren kennen, de geschiedenis van God met zijn volk en de gevolgen daarvan voor het geloof van alledag. Ook dat van een meisje dat koningin van Perzië werd door Gods leiding.


Deze Mordechai verijdelt een moordaanslag op koning Ahasveros. Via Ester laat hij weten wat hij opving in de poort van het paleis. De daders, Bigtan en Teres worden geëxecuteerrd.


‘En in aanwezigheid van de koning werd dit alles opgetekend in de kronieken.’ Meer niet.


EEN UITZONDERING ?

Later volgt het eerbewijs alsnog (door Haman), maar zijn deze verzen niet wat overbodig? Ahasveros kwam een paar jaar later bij een andere aanslag om. Hooggeplaatsten lopen altijd gevaar. Gewone mensen krijgen zelden de waardering die ze verdienen. Om dat te weten hebben we de Bijbel niet nodig. We zien in deze geschiedenis overeenkomsten met het leven als christen. Ieder mens wordt vermeld in de kronieken. Niet die van de wereldleiders, maar die van God. 


In Openbaring 20 zien we mensen voor Gods troon staan. Het boek van het leven wordt geopend, waarin Gods kinderen staan vermeld, gered door het bloed van Christus. Het boek van Gods genade. Maar ook een ander boek gaat open. ‘De doden werden op grond van wat in boeken stond geoordeeld naar hun daden’ (20:12). 


GEWETEN

Artikel 39 Ned. Geloofsbelijdenis legt dit uit dat deze boeken de gewetens zijn. ‘De doden zullen geoordeeld worden naar wat zij in deze wereld gedaan zullen hulpen, hetzij goed of kwaad. Ja, de mensen zullen rekenschap geven van elk ijdel woord dat zij gesproken zullen hebben, al houdt de wereld dat slechts voor spel en tijdverdrijf. Dan zullen de verborgen dingen en huichelarijen van de mensen openlijk voor allen aan het licht worden gebracht.’


Wij houden allen zoals Ahasveros kronieken bij, of we het nu willen of niet. Beslissend is Gods genade, maar die ontvangen we niet automatisch. Het gaat wel degelijk ook om ons doen en laten. God wil dat ons leven één geheel is, in woord en daad naar zijn wil. We kunnen de genade niet verdienen, maar we kunnen die wel verspelen.


VRIJ VAN SCHULD

In Matteüs 18:21-35 leert Jezus dat onze reactie op de genade ertoe doet. Hij vertelt over een koning die een dienaar een enorme schuld kwijtscheldt, nadat hij gesmeekt heeft om zijn vrouw, kinderen en bezit niet te verkopen. Uit medelijden. Wanneer deze dienaar een betrekkelijk klein bedrag niet wil kwijtschelden aan een mededienaar, maar hem gevangenzet, herziet de koning zijn besluit. ‘Zo zal mijn hemelse Vader ook ieder van jullie behandelen die zijn broeder niet van harte vergeeft’ (18:35). God nodigt ons uit om te delen in zijn heil. Het enig nodige is dat we antwoorden op die roepstem en het werk van Christus voor ons persoonlijk aanvaarden. Dat wordt zichtbaar in ons geweten, ons geloofsleven. Gods trouw vraagt om onze alertheid.


VERLANGENS

Wat staat er in onze kronieken? Wie of wat staat daarin hoog genoteerd? Zijn dat de verlangens die ieder mens heeft, zoals bezit, gezondheid, carrière en invloed. Op zich geen slechte dingen, mits dat niet het eerste en hoogste is. Gods daden in ons leven moeten ons iedere keer weer overtuigen dat we voor Hem moeten  leven. Dat we Hem dankbaar zijn en daarom vol overtuiging leven uit Hem, door Hem en tot Hem. Vol vreugde, tot geluk van de medemens en onszelf, en bovenal tot eer van God.


HOOG GENOTEERD

Waarschijnlijk is de christelijke levensstijl niet iets dat het wereldnieuws haalt. Soms worden gelovigen meer veracht dan gewaardeerd. De daden die we 'om Christus' wil doen, de dingen die we belijden, zijn vaak niet spectaculair. Het is de trouw thuis, op ons werk, in de kerk en de maatschappij. We zijn maar gewone mensen. In Gods ogen is ook het gewone bijzonder. De werken, gedaan uit liefde voor Jezus, komen eens aan het licht, als ons geweten opengaat voor de Here. Dan ontvangen we naar wij hopen en verwachten de beloning: de bruiloft van het Lam, eeuwig leven met al Gods kinderen. 


ds. Dick Westerneng, 

hoofdredacteur Vertel Het Maar