
Bespiegelingen op de staat van de wereld met vakantielectuur
AlgemeenKomkommertijd, noemen ze de zomertijd wel. Politici zijn met vakantie, bedrijven doen het wat rustiger aan en er is weinig nieuws. Rust. Is dat zo? Hopelijk in ons persoonlijk leven enigszins. En we zouden het ook hopen voor het wereldtoneel, maar de oorlog in Oekraïne lag niet stil. In Gaza gingen de verschrikkingen door. Er zijn nog steeds gijzelaars in handen van Hamas, levend en dood. En kolonisten op de Westelijke Jordaanoever worden door niemand gehinderd Palestijnen uit hun huizen te drijven en nieuwe nederzettingen te bouwen op land dat van een ander is. In Darfur heerst ziekte en dood ‘en zo kunnen we nog wel even doorgaan’. Wat een vreselijke zin.
‘We leven in een rare wereld’ of ‘het zijn vreemde tijden’. Ik hoor het vaak. Dat is zeker zo. Enerzijds is het zo dat alle tijden voor een gelovig mens vreemde tijden zijn, want wij verwachten het Koninkrijk van God. En zo lang de nieuwe hemel en de nieuwe aarde niet volledig werkelijkheid zijn en wij ons burgerrecht in de hemel hebben, zal deze wereld bevreemding oproepen (bijv. Fil. 3:17-21).
Maar, we leven wel degelijk in een tijd waarin in cultureel, economisch en maatschappelijk opzicht heel veel lijkt te schuiven. Wij voelen dat. En wij vragen ons af: hoe zal de wereld er over tien jaar uitzien? Wij voelen de onrust van de vele oorlogen, de geopolitieke verhoudingen die schuiven, de westerse democratieën die vast lijken te..